Mit o Syzyfie


Syzyf, syn Eola, poślubił Plejadę Merope, corkę Atlasa, która urodziła mu Glaukosa, Ornytiona oraz Sinona,l i otrzymał piękną trzodę na Przesmyku Korynckim. Sąsiadem jego był Autolikos, syn Chione ; jego brata bliźniaczego spłodził Apollo, chociaż Autolikos twierdził, że ojcem jest Hermes.


Autolikos ów był mistrzem w złodziejskim rzemiośle, ponieważ Hermes dał mu moc zamieniania każdej ukradzionej sztuki bydła rogatego na niero- gate, czarnego na białe i odwrotnie. Chociaż więc Syzyf widział, jak trzody jego szczupleją z dnia na dzień, natomiast Autolikosowi bydła przybywa, nie od razu potrafił dowieść mu kradzieży. Pewnego dnia wypalił każdej sztuce bydła na spodzie kopyta litery SS czy też, jak twierdzą inni, słowa: "Ukradzione przez Autolikosa." W nocy Autolikos zabrał się, jak zwykle, do dzieła, ale o świcie odciśnięte na drodze ślady kopyt były dla Syzyfa dostatecznym dowodem, by wezwać sąsiadów na świadków kradzieży. Udał się do obory Autolikosa, rozpoznał uprowadzone bydło po znakach na kopytach i pozostawiwszy sąsiadom dowiedzenxe winy złodziejowi; szybko obszedł dom, wdarł się do środka przez główne w#jście i podczas gdy tamci się spierali, on uwiódł Antikleję, córkę Autolikosa, żonę argiwskiego Laertesa. Urodziła mu ona Odyseusza, a sposób, w jaki został poczęty, dostatecznie tłumaczy jego spryt i przezwisko "Hypsipylon".


Syzyf założył miasto Efyra, zwane później Koryntem, i osadził tam ludzi, którzy powstali z grzybów. Być może prawdziwa jest inna wersja, głosząea, że władzę królewską podarowała mu Medea. Współcześni uważali go za najgor10. Apollo z kitharą szego łotra na świecie przyznając mu tylko, że przyczynił się do rozwoju handlu i żeglugi w Koryncie.


Kiedy Salmoneus po śmierci Eola zagarnął tron tesalski, Syzyf, będący prawowitym następcą tronu, zwrócił się po radę do wyroczni delfickiej, ta zaś dała mu następującą odpowiedź: "Zostań ojcem dzieci swojej siostrzenicy, one ciebie pomszczą!". Wówczas uwiódł Tyro, córkę Salmoneusa, która dowiedziawszy się przypadkowo, że uczynił to nie z miłości, lecz nienawiści do jej ojca, zabiła obu synów. Syzyf stanął wówczas na rynku w Larissie (pokazał zwłoki zabitych, fałszywie oskarżył Salmoneusa o kazirodztwo i morderstwo) i spowodował, że Salmoneus został wygnany z Tesalii.


Po uwiedzeniu Ajginy przez Zeusa ojciec jej, bóg rzeczny Asopos, przybył do Koryntu w poszukiwaniu córki. Syzyf wiedział dokładnie, jaki los spotkał Ajginę, ale nie chciał powiedzieć ani słowa, dopóki Asopos nie obiecał, że zaopatrzy cytadelę koryncką w nowe wieczne źródło. Ten spełnił więc obietnicę, otwierając źródło Pejrene za świątynią Afrodyty, tam gdzie obecnie stoją jej posąg w zbroi, ůwizerunek Słońca i Erosa Łucznika. Dopiero wtedy powiedział mu Syzyf wszystko, co wiedział


Zeus, który o mały włos nie padł ofiarąůzemsty Asoposa, kazał swemu bratu Hadesowi zabrać Syzyfa do Tartaru i wymierz ć ę za zdradzenie boskich tajemnic. Syzyf jednak nie dał się zastraszyć. Podstępem zakuł Hadesa w kajdany, namówiwszy go, by mu pokazał, jak się ich używa, i szybko je zatrzasnął. Przez kilka dni Hades był więźniem w domu Syzyfa. `JLytworzyła się nieznośna sytuacja, nikt bowiem nie mógł umrzeć, nawet ludzie ścięci lub poćwiartowani, aż wreszcie Ares, którego interesy zostały zagrożone, przybył pośpiesznie, uwolnił Hadesa i oddał Syzyfa w jego szpony.



Syzyf miał jednak w zapasie jeszcze jedną sztuczkę. Zanim zstąpił do ů Tartaru, nakazał swej żonie Merope, by nie pochowała jego zwłok, i natychmiast po przybyciu do pałacu Hadesa udał się do Persefony tłumacząc, że jako osoba nie pochowana, nie ma prawa tu przebywać i że trzeba było go zostawić na drugim brzegu Styksu. "Pozwól mi wrócić do górnego świata - prosił- każę wyprawić pogrzeb i zemszczę się za okazane lekceważenie. Moja obec- ność tutaj jest zupełnie sprzeczna z przepisami. Wrócę za trzy dni." Persefona dała się zwieść i wyraziła zgodę; ledwie jednak Syzyf wrócił na światło dzienne, a już złamał daną jej obietnicę. W końcu trzeba było wezwać Hermesa, by sprowadził Syzyfa siłą do Podziemi.


Niektórzy twierdzą, że karierze Syzyfa położył kres Tezeusz, chociaż zazwyczaj nie figuruje to w spisie jego czynó#v; w każdym razie czy to za krzywdę wyrządzoną Salmoneusowi, czy też dlatego, że zdradził tajemnice Zeusa, czy wreszcie dlatego, że zawsze żył z grabieży i podstępem zabijał podróżników, Syzyf poniósł zasłużoną karę.s,Sędziowie umarłych wybrali wielki głaz - tej samej wielkości co głaz, w którym zamienił się Zeus uciekając przed Asoposem - i kazali mu toczyć go pod górę do samego szczytu, po czym spuścić po przeciwnym stoku. Nigdy jednak nie udało mu się tej pracy wykonać. Gdy już był blisko szczytu, strącał go ciężar utrapionego głazu, sam zaś kamień toczył się z powrotem do podnóża góry, musiał więc zaczynać ! wszystko od początku, chociaż cały był oblany potem, a nad jego głową unosił się tuman kurzu.


Merope zawstydzona, że jest jedyną Plejadą, której małżonek przebywa w podziemiach, i to jako przestępca, opuściła swe gwiezdne siostry na nocnym niebie i odtąd jużůnigdy jej nie widziano. Podobnie jak położenie grobu Neleusa na Przesmyku Korynckim jest tajemnicą, której Syzyf nie chciał zdradzić nawet Nestorowi, tak też ukrywają Koryntianie wiadomość o miej- scu, w którym #ochowano Syzyfa



Źródło:

• Robert Graves - Mity Greckie





Komentarze:

1.


2.


3.



Jeśli masz trochę czasu i chciałbyś wesprzeć mnie w utrzymaniu strony CiekawaMitologia.pl, zapraszam do zrzutki:




Więcej:

Zeus

Zeus jest olimpijskim bogiem nieba i grzmotów, królem wszystkich innych bogów i ludzi, a zatem główną...

Posejdon

Posejdon jest gwałtownym i bezlitosnym bogiem morza. Jeden z Dwunastu Olimpijczyków, obawiał się...

Hefajstos

Hefajstos jest bogiem kowali i ognia. Nazywany „niebiańskim rzemieślnikiem”, był także związany z innymi zawodami...

Atena

Nazwa Ateny jest ściśle związana z nazwą miasta Ateny. Starożytni Grecy debatowali, czy otrzymała...

Artemida

Artemida jest olimpijską boginią polowania, księżyca i czystości; z czasem związała się również z porodem i...

Apollo

Apollo był bogiem wielu rzeczy, co czyni go jednym z ważniejszych bogów w mitologii greckiej. Był...

Tajemnice Piramidy Cheopsa

Budowniczowie wyrównali teren, a na jego środku umieścili potężny...

Czytaj dalej

Jowisz

Najwyższe bóstwo rzymskiej religii, potężny Jowisz był bogiem nieba i grzmotów, którego symbolami były dąb...

Neptun

Neptun był rzymskim bogiem wód i mórz, który kontrolował wiatry i burze. Znany również jako Neptunus Equester, był...

Ceres

Rzymska bogini płodności i rolnictwa, była patronką rolników i obrońcą plebejczyków. Była...

Westa

Bogini ogniska i domu, Westa była rzymskim bóstwem, które symbolizowało wiarę, rodzinę i porządek domowy...

Wenus

Wenus była rzymską boginią miłości, opieki matczynej, rozmnażania seksualnego i pożądania erotycznego...

Diana

Diana była rzymską boginią polowania, dziewiczej przyrody i zamieszkujących ją zwierząt. Unikając...

Struktura armii Rzymskiej

Armia rzymska dzieliła sie na dwa główne typy żołnierzy...

Czytaj dalej